تا تو رفتی همه گفتند :

که از دل برود هر آنکه از دیده رود

و در آن لحظه ناباوری من خندیدند

و تو ای کاش که می دانستی که در این تنگ بلور شفاف

ماهی سرخ تو زندست هنوز

و در این کلبه سرد یادگار تو بجاست

و تو ای کاش که می آمدی و می دیدی

که از دل نرود هر آنکه از دیده برفت ...

نوشته شده در چهارشنبه 21 مرداد1388ساعت 10:38 قبل از ظهر توسط سید امید محرم پور| |